Arrays, Slices และ Maps

Collections: จาก array ของ JS สู่ slice ของ Go

ใน JavaScript/TypeScript array เป็นแบบไดนามิกโดยปริยาย และ object ทำหน้าที่เป็น map ส่วน Go แยกเรื่องเหล่านี้ออกจากกัน: arrays ขนาดคงที่, slices แบบไดนามิก (ตัวที่คุณจะใช้ทุกวัน) และ maps

Arrays เทียบกับ Slices

array ของ Go มีขนาดคงที่ฝังอยู่ใน type เลย ในทางปฏิบัติคุณแทบไม่ได้ใช้ array ตรง ๆ ตัวที่ใช้จริงคือ slice — เวอร์ชันไดนามิกที่มี array หนุนอยู่เบื้องหลัง แต่มี length และ capacity ที่ขยายได้ตามต้องการ

// TypeScript — always dynamic
const nums: number[] = [1, 2, 3];
nums.push(4);
console.log(nums.length);   // 4

// Go — slice (dynamic)
nums := []int{1, 2, 3}
nums = append(nums, 4)
fmt.Println(len(nums))  // 4

การดำเนินการกับ Slice

const letters = ["a", "b", "c", "d"];

// slice (non-mutating)
letters.slice(1, 3)  // ["b", "c"]

// length
letters.length       // 4

letters := []string{"a", "b", "c", "d"}

// slice expression
letters[1:3]         // ["b", "c"]

// length
len(letters)         // 4

Maps

maps ของ Go เหมือนกับ Record<K,V> หรือ Map<K,V> ของ TypeScript คีย์สามารถเป็น type ใดก็ได้ที่เปรียบเทียบกันได้ (comparable)

// TypeScript
const scores: Record<string, number> = {
    alice: 95,
    bob: 87,
};
scores["carol"] = 91;
delete scores["bob"];
console.log(scores["alice"]);

// Go
scores := map[string]int{
    "alice": 95,
    "bob":   87,
}
scores["carol"] = 91
delete(scores, "bob")
fmt.Println(scores["alice"])

ลองเล่นดู

Open in Playground

package main

import (
  "fmt"
  "sort"
)

func main() {
  // Slice
  fruits := []string{"banana", "apple", "cherry"}
  fruits = append(fruits, "date")
  sort.Strings(fruits)
  fmt.Println("Fruits:", fruits)

  // Map
  count := map[string]int{}
  words := []string{"go", "is", "fun", "go", "is", "great", "go"}
  for _, w := range words {
    count[w]++
  }
  fmt.Println("Word counts:", count)
}

🟦 การตรวจสอบการมีอยู่ของคีย์ใน map

ใน TypeScript การเข้าถึงคีย์ที่ไม่มีอยู่จะคืนค่า undefined แต่ใน Go การเข้าถึงคีย์ที่ไม่มีอยู่ใน map จะคืน zero value ของ type ของค่านั้น หากต้องแยกระหว่าง “คีย์มีอยู่แต่ค่าเป็น zero value” กับ “คีย์ไม่มีอยู่” ให้ใช้รูปแบบสองค่า:

scores := map[string]int{"alice": 0}

val := scores["bob"]         // val == 0, but is bob in the map?
val, ok := scores["alice"]   // val == 0, ok == true  (present!)
val, ok  = scores["bob"]     // val == 0, ok == false (absent)

สำนวน ok เป็น idiomatic ของ Go — เจอได้อีกทั้งกับ type assertion และการรับค่าจาก channel

🟦 make() สำหรับ slice และ map ที่จองหน่วยความจำล่วงหน้า

เมื่อคุณรู้ขนาดล่วงหน้า ให้จองหน่วยความจำล่วงหน้าด้วย make เพื่อหลีกเลี่ยงการจัดสรรหน่วยความจำใหม่ซ้ำๆ:

// slice of 10 ints, all zero
s := make([]int, 10)

// map pre-allocated for ~100 entries
m := make(map[string]int, 100)