การสร้าง API ด้วย Axum

ทำไมต้องใช้ Axum?

ถ้าคุณมาจาก Node.js คุณคงรู้จัก Express หรือ NestJS แล้ว Axum คือคำตอบของ Rust สำหรับพื้นที่นั้น — เป็น web framework ระดับสูงที่ให้คุณเขียน async fn route handlers, วิเคราะห์ข้อมูล request ด้วย type-safe extractors และแชร์ state ข้ามหลาย routes

แต่ต่างจาก Express ตรงที่ Axum ไม่ได้รวมทุกอย่างมาในตัว ออกแบบมาให้บางแล้วโยนหน้าที่ middleware ให้ Tower ที่เป็น middleware library ระดับ production ที่ compose ได้ยืดหยุ่นมาก ผลที่ได้คือ:

Type safety ตั้งแต่ compile-time ตลอดทั้ง request/response cycle
Zero-cost abstractions — ไม่มี garbage collector ไม่มีการ allocation ที่ซ่อนอยู่
Async แบบ first-class สร้างบน Tokio ที่เป็น async runtime มาตรฐานของ Rust

เปรียบเทียบ Axum กับ Express และ NestJS

ฟีเจอร์	Express	NestJS	Axum
ภาษา	TypeScript / JS	TypeScript	Rust
Routing	`app.get(...)`	`@Get(...)` decorator	`Router::new().route(...)`
Middleware	`app.use(...)`	`@Middleware` / guards	Tower layers
วิเคราะห์ Request	`req.body`, `req.params`	`@Body()`, `@Param()`	Extractors (`Json`, `Path`, `Query`)
State	`app.locals`	Dependency injection	`State(...)` extractor
จัดการ Error	`next(err)` middleware	Exception filters	`Result<T, E>` + `IntoResponse`
Type safety	บางส่วน (runtime)	บางส่วน (runtime)	เต็มรูปแบบ (compile-time)

// Express
import express from 'express';
const app = express();

app.get('/', (req, res) => {
  res.json({ message: 'Hello, World!' });
});

app.listen(3000, () => console.log('Listening on :3000'));

use axum::{routing::get, Json, Router};
use serde_json::{json, Value};

async fn hello() -> Json<Value> {
    Json(json!({ "message": "Hello, World!" }))
}

#[tokio::main]
async fn main() {
    let app = Router::new().route("/", get(hello));
    let listener = tokio::net::TcpListener::bind("0.0.0.0:3000").await.unwrap();
    println!("Listening on :3000");
    axum::serve(listener, app).await.unwrap();
}

รันบนเครื่องของคุณ — Axum ผูก port และทำงานตลอดเวลา จึงไม่สามารถรันใน browser sandbox ได้ ใช้ cargo run หลังจากตั้งค่าโปรเจกต์ในบทถัดไป

สิ่งที่คุณจะสร้าง

ตลอดโมดูลนี้คุณจะสร้าง Users API ขนาดเล็กที่ประกอบด้วย:

GET /users — ดึงรายการ users (pagination ด้วย Query)
POST /users — สร้าง user ใหม่ (Json body)
GET /users/{id} — ดึง user เดียว (Path)
DELETE /users/{id} — ลบ user
Shared in-memory state (Arc<Mutex<Vec<User>>>)
JSON errors แบบมีโครงสร้าง
Tower CORS layer
SQLx database integration (เชิงแนวคิด)
Handler tests ด้วย tower::ServiceExt::oneshot

แต่ละแนวคิดเชื่อมโยงโดยตรงกับสิ่งที่คุณรู้จากอยู่แล้วจาก Express หรือ NestJS

มาจาก Axum 0.7?

โมดูลนี้ใช้ Axum 0.8 ถ้าคุณกำลังย้าย codebase จาก 0.7 หรืออ่าน tutorial เก่า ๆ อยู่ นี่คือจุดที่จะทำให้ code พัง:

0.7	0.8
`.route("/users/:id", ...)`	`.route("/users/{id}", ...)` — และ `/rest` กลายเป็น `/{rest}`
ต้องมี `#[async_trait]` บน `FromRequestParts`	ไม่ต้องแล้ว trait ใช้ `async fn` แบบ native
`Option<Path<T>>` กลืน error ทุกกรณี	ตอนนี้ reject request ในกรณีส่วนใหญ่ — ถ้าต้องการพฤติกรรมเดิมให้ implement `OptionalFromRequestParts`
extractor `Host` อยู่ใน `axum`	ย้ายไป crate `axum-extra`
`Message::Text(String)`	`Message::Text(Utf8Bytes)` และ `Message::Binary(Bytes)`
re-export `axum::body::{Empty, Full}`	ใช้ `axum::body::Body`

handler และ service ต้องเป็น Sync ด้วย ส่วนที่เหลือของ API — extractor, State, Tower layer — ไม่เปลี่ยน การย้ายจึงเกือบทั้งหมดเป็นแค่การ find-and-replace ที่ route string